TEO BAEHLER

Kunstenaar en architect Teo Baehler
is geboren in Ascona (Zwitserland),
leeft en werkt in Eindhoven (Nederland),
en geeft vorm aan zijn gevoelswereld
met zijn Dynamics werken en beelden.


DYNAMICS

Dynamics werken zijn korte of langere beeldsequenties die het verloop van mutatieprocessen weergeven.
Ik meng ongelijksoortige materialen, verricht intuïtieve ingrepen en leg alles vast met de stop-motion techniek.


DYNAMICS COMPILATIE FILM

Dynamics filmpjes zijn aan elkaar gekoppeld tot een compilatiefilm.
Met intro en muziekondersteuning duurt de film op dit moment +/- 15 minuten.
Hieronder staat de verkorte demo versie.
Een compilatiefilm kan als uniek werk op maat gemaakt worden.
Neem contact op voor meer info.

BEELDEN

Opbouwende beelden maak ik intuitief in klei, een vooraf geschetst idee blijkt beperkend te werken.
Bij diminutieve beelden, kappen uit hout of steen, laat ik me eerst leiden door de geaardheid van het materiaal
om daarna te transformeren naar gelang mijn emotie op dat moment.


SCULPTUREN


RELIËFS


PORTRETTEN


ANDER WERK

Wat ik graag zoek is een balans tussen het werkelijke, hetgeen ik op locatie onbevooroordeeld aantref,
en hetgeen ik dan bewerkstellig. De aarzeling tussen echt en gemaakt intrigeert mij.


VITA

Onze familieachtergrond bestaat uit een mix van ambachtelijke en kunstzinnige beroepen. Er komen wijnvatenbouwers voor, boeren, wolspinners en diverse andere ambachten. Mijn ouders, alle twee tuinders, waren voortdurend werkzaam in onze grote tuin en het gepachte land waar we een palmenkwekerij hadden, een bamboebos, een grote moestuin met diverse fruitbomen en een konijnenfokkerij.
En er werd eigenhandig gebouwd.

Ons woonhuis uitgebouwd, het huis in de bergen dat ons vader oorspronkelijk opgetrokken had, flink vergroot. Wij kinderen werden van jongs af aan ingezet, de zaterdagen stonden gedurende het hele jaar van 's ochtends tot 's avonds in het teken van werken met de hele familie.
Tegelijk kwam in onze familie een klassieke zanger (Jakob Stämpfli, bas) voor, tevens directeur van het conservatorium in Thun, een architect (Frits Bähler, rationalistische stroming) en een krantenuitgever (Eugen Stämpfli, Berner Zeitung). Alle drie hadden hun sporen verdiend in het nationale culturele leven.
Daardoor heb ik ambachtelijke vaardigheden meegekregen, maar ook leren luisteren naar klassieke muziek, werd geattendeerd op de beeldende kunst en geïntroduceerd in de algemene wereld der kunsten.

Naast deze invloeden bracht mijn geboortegrond me ingrijpende culturele verschillen. Ik ben opgegroeid aan de buitenzijde van Ascona, een dorp ten zuiden van de Zwitserse Alpen in het Cantone Ticino. Het is een gebied grenzend aan de uitlopers van de Alpen en omgeven door de landsgrens met Italië.
Onze ouders stammen uit de Cantons Bern en Schaffhausen, beiden gelegen ten noorden van de Alpen in het Zwitsers-Duits sprekende deel.



Thuis spraken we Zwitser-Duits en werden we opgevoed in de Germaanse cultuur waarin ernst en verantwoordelijkheid, werkdrift en doorzettingsvermogen het adagium was.
Het Cantone Ticino, eveneens een Zwitsers landsdeel, is daarentegen Latijns georiënteerd en de officiële taal is Italiaans. Spontaniteit en humor, onbezonnenheid en laten gebeuren was daar de cultuur.

Door deze achtergrond bewoog ik me tussen de twee werkelijkheden zonder een bewuste keuze te maken. Sinds ik op mijn 24ste jaar naar Eindhoven vertrok begon mijn culturele dualiteit me in de weg te staan. Steeds meer kreeg ik het gevoel dat ik een keuze moest maken om mijn identiteit te vinden binnen de nieuwe omgeving. Jaren heeft mij dit getormenteerd, ik wist niet waar ik bij hoorde.
Gaandeweg begreep ik dat die vraag niet te beantwoorden viel. Ik had nou eenmaal die dualiteit in mijn lijf, het geworstel tussen ratio en emotie bleef voortduren, daar moest ik het mee doen. Door dit besef kon ik de culturele rijkdom uit mijn jeugd gaan accepteren en waarderen, ik begon me hier vrij en thuis voelen en kreeg weer ruimte voor mijn nieuwsgierigheid naar wat de nieuwe cultuur en omgeving mij te bieden hadden.

Als kind mocht ik de rommel opstoken als wij thuis in het najaar het land gingen opruimen. De magie van het vuur dat langzaam hout en bladeren greep en opslokte, het knisperen, de rook, het verwonderde mij buitengewoon. Vanuit ons berghuis, hoog gelegen boven Ascona, observeer ik het onweer dat dreigend aan komt waaien, het blauwe hemeldak verstoot en zich met veel kabaal vrij laat neervallen op het onderliggend landschap. Kleine, ogenschijnlijk onnozele dingen kan ik nieuwsgierig volgen. Zo kijk ik verwonderd naar een schep poedermelk die langzaam oplost in een vers kop koffie.

Nieuwsgierigheid en verwondering tezamen met de wens om vorm te geven zijn mijn drijfveren voor het maken van mijn werken.

De eerste sculpturen maakte ik binnen het klassieke procedé. Bouwde het beeld op met klei, modelleerde tot het klaar was en liet het afgieten in brons. Of doorliep het contraire proces, kapte van steen tot het beeld de gewenste vorm had.
Inmiddels zijn de materialen steeds avontuurlijker, meer divers. Ik giet beelden in terrazzo, beton met toegevoegde kleurstoffen of giet met lood. En heb sculpturen gemaakt in hout, kunststof, roestvrij staal en zelf hardende klei.



De fascinatie voor veranderingen, die er van oudsher was, bleef prikkelen. Dientengevolge heb ik gedurende een jaar geëxperimenteerd met het mengen van ongelijksoortige materialen. Ik heb talloze mutaties ontdekt in structuur, fluïditeit, kleur en densiteit. Ik combineerde gips, cement, chocoladepoeder, scheerschuim, olie en nog veel meer.
Bruistabletten, ik heb er zakken vol gekocht, het zijn wonderbaarlijke goedjes.
Onlangs liep ik in een dierenspeciaalzaak, waar ik normaliter nooit kom, geëmotioneerd tussen de stellages en verbeelde me de meest fantastische veranderingen door het mengen van al die onbekende goederen. Ik heb dan ook de neiging om spullen aan te schaffen waarin ik potenties vermoed maar nog geen enkel idee heb en het resultaat niet ken. Intussen puilt mij atelier uit en daar geniet ik van.

Een passie heb ik voor restmaterialen en verzamel as uit onze open haard, koffiedrab, herfstbladeren en papiersnippers uit het kantoor. Allemaal zaken die op het eerste gezicht vies en onnuttig lijken. Het is maar hoe ik kijk, met de ogen die gewend zijn aan de westerse context met al haar beperkingen of met andere, de onderzoekende.



's Nachts in bed verbeeld ik me mutaties mentaal. Spannende momenten waar ik opgewonden niet van kan slapen. Daarna onderzoek ik mijn fantasieën in mijn atelier. Pas wanneer een mutatie tot een verrassend proces leidt en mij gaat verwonderen gebruik ik ze om een Dynamics werk op te starten. Dit vind ik belangrijk want een avontuur kan ik alleen beleven dankzij een deugdelijke voorbereiding.

Tijdens een uitvoering, wanneer een mutatie op gang is gekomen, begin ik intuïtief te handelen, voeg nieuwe materialen toe, pas aan, haal weg en corrigeer naar gelang mijn emotie op dat moment. Hier begint het ware avontuur. Ik neem afstand van mijn comfort zone en heb weinig of geen grip meer over het proces.
Ik leg de processen vast door mijn fotocamera met de stop-motion techniek. In de buitenlucht of binnen mijn atelier afhankelijk van welk soort licht ik wil gebruiken. De camera is op een vaste afstand van het werkblad gefixeerd en zodanig ingesteld dat ze om de gekozen tijd automatisch een opname maakt. Dit meedogenloze ritme zorgt voor het tempo en tussen de opnames door verricht ik mijn handelingen.
Na afloop voeg ik de foto 's digitaal aan elkaar en maak filmsequenties.
Dynamics werken zijn dus korte of langere beeldreeksen waarin het verloop van een mutatieproces stap voor stap te volgen is. Tevens zijn de werken een directe weerspiegeling van mijn innerlijke worsteling tussen ratio en emotie.

Een einde bestaat niet, een proces bloedt dood zonder apotheose zoals een triller of vuurwerk maar blijft tegelijk voortbewegen, steeds door naar een ander proces.
Vanuit een verantwoorde en verklaarbare verwachtingshorizon zouden mijn Dynamics werken volstrekt nutteloos zijn. Mijn ambitie is juist het ensceneren van mijn fantasiewereld, mijn ongefilterde emotie en mijn verwondering. Ik leg mijn gevoelswereld en onderbewustzijn bloot en geef er vorm aan met ernst en humor. Het is een eindeloze reeks van avonturen en een verslaving.


CURRICULUM VITAE

  • 1959 geboren in Ascona, CH
  • 1977-1981 studie aan de kunstacademie CSIA, Lugano, CH
  • 1981-1984 werk bij diverse architecten in Locarno en omgeving, CH
  • 1984 verhuizing naar Eindhoven, NL
  • 1984-1998 werk bij diversen architectenbureaus in NL en BE
  • 1985 studie architectuur aan de Academie van Bouwkunst Tilburg, NL
  • 1991 diploma architect AvB
  • 1997 eerste beelden
  • 1998-2005 directeur-eigenaar Architectenbureau Manning & Partners, Budel, NL
  • 2005-heden directeur-eigenaar BenW architecten, Soerendonk, NL (www.BenW-architecten.nl)
  • 2007-2008 studie naar mutatieprocessen van ongelijksoortige materialen
  • 2009 eerste Dynamics werken
  • 2015 werkatelier in Eindhoven, NL
  • 2018 eerste tentoonstelling (X-stream groepstentoonstelling ArTheo, Asten-Heusden, NL)

COLOFON


Fotografie:
Thommy Baehler
Teo Baehler
Peterjan Prinsen ~
website

Muziek:
Jeroen Dirrix ~
website

Redactie:
Roos Rensen

Videocreatie:
Jeroen Tapper i.s.m. Teo Baehler

Website:
Jeroen Tapper ~
website



Teo Baehler © 2018 ~ alle rechten voorbehouden.